Yaratabilir; bayiler arasında objektif gerekçesi olmayan farklı şartlar, ayrımcılık ve rekabet uyumu yönünden risk üretir. Önce mevcut durumun envanterini çıkarmak gerekir: hangi bayiye hangi fiyat, iskonto, bölge ve hedefin verildiği. Farklılıklar ciro, hizmet düzeyi veya lojistik gibi nesnel kriterlere dayanıyorsa savunulabilir; keyfîyse itiraz ve tazminat taleplerine açıktır.
4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun ve dikey anlaşmalara ilişkin grup muafiyeti çerçevesi, özellikle pazar payı eşikleri aşıldığında bu farklılıkları inceleme konusu yapabilir. Uygulamada bir standartlaştırma turu — şeffaf iskonto matrisi ve yazılı kriterler — hem hukuki riski düşürür hem de ağ içi güveni artırır.
Bu konuyu sizin durumunuza uygulayalım mı?
Somut durumunuzu birkaç cümleyle iletin; doğru ekiple değerlendirelim.